Tags

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Sommige van jullie weten dat ik ziek ben geweest, voor anderen zal het iets meer een verassing zijn. Niets ernstigs aan de hand, ik wil gewoon even een paar  dingen met jullie delen. Want je kan dan wel klaar zijn met de behandeling, maar de late effecten van deze behandelingen draag je voor de rest van je leven met je mee.. En daar zijn mensen zich niet altijd van bewust.

Mijn verhaal in een notendop
Op mijn 11e werd er een hersentumor ontdekt waarvoor ik met spoed ben geopereerd. Ze konden 90% van de tumor weg halen, en na een week op de Intensive Care leek het de goede kant op de gaan. Ik moest alles opnieuw leren, zitten,  lopen etc. Maar het herstel verliep goed en nog een week later werd ik ontslagen uit het ziekenhuis. Na een maand in het ziekenhuis en 2 operaties verder mocht ik naar huis! Zo ontzettend fijn 🙂

De revalidatie werd gestart en alles leek goed te gaan. Binnen no time zat ik weer op mijn eenwiel-fiets, nog voor ik überhaupt goed kon lopen:P  Tot 4,5 maand later de tumor voor 80 % terug was. Omdat ze niet meer konden opereren begonnen we met bestralingen en alles was weer terug bij af…

De behandeling sloeg aan, de tumor werdt stabiel en begon daarna steeds verder te krimpen! In de 6 jaar die volgden kromp de tumor steeds verder, tot er ongeveer 7 jaar geleden nog 2 kleine streepjes overbleven. Die zitten er nu ik 25 ben nog steeds.

Mijlpaal
Komende 24 september is het 14 jaar geleden dat ik na mijn ziekenhuisopname weer naar huis mocht. Op of rond deze datum ga ik altijd lekker uit eten met mama, om het leven te vieren en dit speciale moment te delen. Misschien een rare mijlpaal, maar voor mij een belangrijk moment. Het moment dat ik aan een nieuw leven begon. Want ik wordt nooit meer dezelfde als vroeger. Dat is niet erg, al heb ik soms wel momenten waarop ik sommige dingen erg mis en daar toch erg verdrietig over kan zijn … Maar, door mijn ziek zijn heb ik ook een heleboel nieuwe mooie dingen ontdekt, nieuwe mensen leren kennen en leren genieten van de kleine dingen in het leven. Want deze zijn niet altijd vanzelfsprekend en het kan zo maar voorbij zijn.

Rebecca ter Mors

Beperkingen
Vaak krijg ik te horen dat ik zoveel dingen doe in het leven; acteren, modellenwerk, Stichting Super Youth, Jongeren en Kanker, AYA en sinds mei ook het werk bij de Vrienden. En dat is ook wel zo 😉 Maar ik doe al deze dingen wel gedoseerd. Want door de  operaties en vooral de bestralingen heb ik late effecten overgehouden waar ik continu tegen aan loop. Zo heb ik last van chronische vermoeidheid waardoor ik niet full time kan werken ook al zou ik dat graag willen, heb ik concentratie en geheugen problemen waardoor het hele huis vol ‘to do’ briefjes hangt en heb ik evenwichtsproblemen waardoor er soms de onhandigste dingen gebeuren (vooral als ik moe ben).

Deze beperkingen zijn soms lastig waardoor ik bepaalde keuzes moet maken. Maar ze weerhouden mij er niet van om mijn dromen waar te maken en nieuwe dingen te proberen 🙂 Rechtstreeks of via een omweg :p ‘Freedom to Dream and Do what you like to Do’ is mijn motto en zo geniet ik van alle mooie dingen in het leven. En natuurlijk, het is soms ook gewoon KUT en dan lig ik dagen op de bank omdat ik over mijn grens ben gegaan en gewoon doodop ben. Dat zal altijd zo blijven gaan, want er hoeft maar ‘dit’ te gebeuren en ik moet opnieuw opzoek naar de balans. Maar dat weerhoudt mij er niet van te genieten van het leven.

Liefs,
Rebecca ♥